Kiezen: vrijheid of vermoeiend?

Tegenwoordig hebben we allemaal de mogelijkheid ons leven in te richten zoals wij willen. Hoe ouder we worden, hoe meer deuren open gaan. Dat klinkt als een uitdaging, een avontuur. Helemaal omdat er zoveel opties zijn waaruit we kunnen kiezen. Allerlei verschillende opleidingen, sporten, hobby’s en banen. Maar er zijn zoveel mogelijkheden, dat we bijna het overzicht verliezen. Dat je eigenlijk haast bang bent dat je iets mist.

Zo koos ik jaren geleden voor de opleiding Psychologie en kwam ik er vervolgens een jaar later achter dat de opleiding Gezondheidswetenschappen ook bestond. Of Medische Biologie. Dat waren ook ontzettend mooie opties geweest, maar ik had nog nooit hiervan gehoord. Niemand in mijn omgeving die mij daarop geattendeerd had. En als dat wel was gedaan, dan betwijfel ik of ik wel die opleiding had gekozen. Op dat moment had ik nog geen idee welke studie ik wilde volgen, laat staan het type werk wat ik jaren later zou doen. Eigenlijk had ik werkelijk geen idee. Ik koos de opleiding waar ik op dat moment het meeste affiniteit mee had en dat was Psychologie. Gevoelsmatig en persoonlijk was dit een goede keus, carrière technisch betwijfel ik.

Maar dat geeft niet. Jaren later stond ik open voor allerlei mogelijkheden en keek ik haast mijn ogen uit naar alle banen die voor het oprapen lagen. Bij wijze van spreken dan. Er was genoeg werk, maar niet het werk dat aansloot bij mijn wensen. Schrijven en Psychologie. Die twee wilde ik het liefst combineren. Het grappige is dat beiden altijd wel voorkomen in een baan. Schrijven en communicatie zijn een groot onderdeel van je werk in dit e-mailtijdperk en psychologie, daar kan je een boek mee vullen als je geconfronteerd wordt met de verschillende karakters op de werkvloer.

Hoewel de banen niet direct aansluiten bij de studie, sluit het wel aan bij mijn opleidingsniveau. Dat laatste opent nog meer deuren en zie daar, nog meer mogelijkheden waaruit je kan kiezen. Eigenlijk kan ik alles worden en blijken mijn interesses en mogelijkheden breder te zijn dan ik dacht. Maar wat wil ik echt? Welke weg ga ik kiezen?

Er is zoveel. Aan de ene kant is het fantastisch dat ik de vrijheid heb om te kunnen werken zoals ik doe. Ik weet dat mijn leven er heel anders uit had kunnen zien. Als ik in mijn geboorteland Indonesië was gebleven, dan vermoed ik niet dat ik ooit een stap in een universiteit had gezet. In ieder geval niet als student. Alhoewel, je weet het nooit welke mogelijkheden op mijn pad waren gekomen. Geboren in Indonesië, uiteindelijk studeren en werken in Nederland. Die stap was niet mijn eigen keus, maar het is me wel overkomen, waardoor ik nu de luxe heb zoveel te kunnen doen.

Gelukkig is het tegendeel waar. Natuurlijk heb ik hier meer mogelijkheden, maar er blijven ook genoeg deuren gesloten. Dat voelt soms oneerlijk. Aan de ene kant is het beter, anders werd het helemaal onoverzichtelijk. Een enkele deur gaat open. Die weg geeft mij de mogelijkheid mij te ontwikkelen als mens. Daarnaast creëer ik een andere weg, een die anders is. Die nog niet voor mij uitgestippeld is. De weg die nog onbekend is, maar die ik zelf kan invullen. Het lijkt eng en leeg, maar dat is het niet. Dat is vrijheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s