Jacky ~ 3 ~ Beau

Met haar koffie zit Jacky op een van de banken in de tuin van haar ouders. Op haar schoot heeft ze een boek liggen, maar het lukt haar niet te lezen. Dagdromend staart voor zich uit en merkt niet dat er bezoek aan komt lopen.

‘Jack?’

Verward kijkt ze opzij en ziet ineens Beau van Loevenhout. De beste vriend van haar broer James. Ze kent hem al haar hele leven. Regelmatig komt hij op de verjaardagen en dit keer helpt hij met de voorbereidingen van het feest. Hartelijk begroet ze hem. ‘Hoe is het met je?’

‘Goed, zeker nu ik jou weer zie’. Hij laat een brede grijns zien. Beau is een lange jongen. Donkerblond haar, blauwe ogen, atletisch lichaam door het vele tennissen. Hij heeft zelfs op professioneel niveau getennist, maar koos uiteindelijk toch voor zijn studies Bedrijfskunde en Internationale Betrekkingen. Van James bleef ze op de hoogte van het leven van Beau en Beau op de hoogte van die van haar. Plagend duwt ze haar elleboog in zijn zij. ‘Ik ben blij je weer te zien. Hoe lang blijf je in Nederland’. Beau tuurt naar het huis.

‘Twee weken’.

‘Dat is kort’.

‘Ik blijf meestal een weekend’, zegt Jacky met een frons.

Beau gaat op het bankje zitten en pakt haar boek. ‘Alice Walker. Je weet jezelf wel op te beuren. Hebben we deze niet gelezen voor school?’

‘Klopt, maar toen was ik er minder bewust mee bezig. Nu wel. Ik lees meer door het modellenwerk’.

‘Grappig, je zou denken dat modellen niet lezen’. Plagend geeft hij een knipoog en dit keer geeft ze hem een duw wat ontaard in een onverwachte maar verlangende kus. Zij armen legt hij om haar heen. ‘Ik moet je iets zeggen, ik ben hier niet voor James. Maar voor jou’.

‘Ik w…’ Ze kan haar zin niet afmaken.

‘Jack. We hebben allebei onze dingen, maak je geen zorgen’.

‘Ik wil model zijn, Beau’.

‘Dan blijf je model’.

‘Dat werkt niet’. Met een zucht leunt Jacky tegen de rugleuning van de bank.

‘Natuurlijk wel. Er zijn zoveel stellen waarbij de partners regelmatig naar het buitenland moeten, dat is geen uitzondering meer tegenwoordig en voor mij zeker niet’.

Jacky durft Beau niet aan te kijken, ze houdt haar gezicht naar beneden en peutert aan de kaft van haar boek. Ze voelt een kus van Beau op haar voorhoofd.

‘Dat je blijft zitten, is voor mij al een antwoord. Tot straks Jack, ik ga nu naar James om hem het goede nieuws te vertellen’. Met grote stappen loopt hij naar het huis.

‘Wat ga je doen?’ Jacky springt op en probeert hem bij te houden. Dat is voor haar onmogelijk en Beau staat al in de woonkamer bij James. ‘Zeg nou niets’.

‘Soms heb je gewoon een duwtje nodig, Jack’. Hij wilt haar hand pakken, maar Jacky laat hem los.

‘Ik heb niets nodig, van niemand’. Boos vertrekt ze naar haar kamer, waar ze haar muziek op zet. Meteen mist ze haar modellenleven. De snelle wereld die haar afleidt van alle chaos in haar hoofd. Daarom wilt ze liever niet thuis zijn. Op haar bank verbergt ze haar hoofd tussen haar armen, haar knieën opgetrokken. Ineens voelt ze een hand op haar knie en ze ziet nu het ernstige gezicht van Beau. Zwijgend trekt hij haar naar hem toe en ze gaan samen op de bank liggen. Hij zegt of vraagt niets, maar houdt haar vast tot ze bedaard is.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s