Layla ~ 16 ~ Ontdekking

Rolf liet haar niet zomaar gaan. In haar slaapkamer houdt ze het kaartje in haar hand die hij haar gaf. Zijn telefoonnummer. Ze zet het in haar telefoon en stuurt hem een bericht, om te laten weten zij het is. Tegen Layla vertelt ze niets. Maurits heeft een hockeykamp, dus die zal ze deze week niet zien. Twijfelend loopt ze door het appartement. Denkend aan Catherine. Ze kan het niemand vragen, ook Layla niet. Die zal ze teveel belasten met dit nieuws. Uiteindelijk pakt ze toch haar spullen en verlaat het appartement om naar haar ouders te gaan.

Eenmaal in het huis is er niemand. Ze besluit naar haar vaders werkkamer te gaan. Waarom weet ze niet goed, maar ze zoekt in zijn spullen. Wat zoekt ze? Ze weet het zelf ook niet. Aanwijzingen? Waarvoor? Van Layla? Dat hij toch met haar is geweest. Ze kan het niet voorstellen. Niet haar vader. Dan vindt ze een map in een la. Ze haalt het eruit en ziet allemaal foto’s van Layla. Sprakeloos staart ze ernaar. Het zijn alleen foto’s, maar veel heeft Fleur zelfs niet gezien. Het zijn allemaal nette foto’s, mooi ook.

Aarzelend zet ze zijn computer aan. Idioot genoeg raadt ze zijn wachtwoord meteen en ze heeft ineens toegang tot alle gegevens van haar vader. Vlorensteijn en het hele imperium. Ze opent zijn mail, veel is zakelijk of van familie, maar ze ziet een map Privé. Weer een wachtwoord. Die man is slim, maar dat is geen geheim. Het kan niet hetzelfde wachtwoord zijn, dus probeert ze een andere. Het lukt haar niet en ze durft het niet te vaak te proberen.

Hoewel ze bang is voor wat ze gaat vinden, typt ze de naam van Roderick Baerentz in het zoekveld. Tot haar schrik verschijnen een hoop mails. Allemaal van een persoon, Koert. Ze opent een willekeurige mail en ze ziet een foto, van haar moeder en Ro. De volgende weer en daarna weer.

‘Fleur?’

Bij het horen van de zware stem van haar vader, vliegt ze op en kijkt hem verschrikt aan. Ze ziet zijn geschrokken, maar ook boze ogen. Ze kan even niets uitbrengen. Frank ziet de foto op het scherm en trekt haar weg.

‘Wat ben je aan het doen?’ Brult hij. ‘Ben je gek geworden?’

‘Pap…’ Ze wilt weglopen, maar ze is ook verdrietig. ‘Pap…ik…als jij het kan, dan kan ik het ook…’

‘Blijf hier’, sist hij. Hij laat haar los en loopt naar de computer. Fleur ziet dat hij de foto weg klikt en haar zoekopdracht ongedaan maakt. Zijn computer gaat uit en hij maakt het bureau leeg. De map met de foto’s van Layla verdwijnt in de kluis. Daarna grijpt hij haar arm en sleurt haar mee.

‘Wat doe je? Au pap’. Ze wordt door hem naar de garage getrokken, waar zijn auto staat. Ze had hem helemaal niet gehoord, blijkbaar was ze verdiept in de achterlijke vieze foto’s van haar moeder en Ro.

‘Ik wil niet horen dat je het alleen wilt doen, zoals Layla. Begrepen? Je luistert naar mij. Je mag zelf je beslissing maken, maar luister eerst naar me’.

Fleur ziet nu de dringende ogen van haar vader. Niet boos, eerder bang. Ze knikt en stapt in de auto.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s