Layla ~ 20 ~ Het ontbijt

De volgende ochtend krijgt Layla een ontbijt van Fleur. Croissants, cruesli, jus d’orange en koffie. Layla’s favoriete ontbijt.

            ‘Waar heb ik dit aan te danken?’ Layla neemt een slok van de jus d’orange.

            ‘Vanwege je steun de afgelopen tijd, met Ritz en Annabel’.

            ‘Ze zijn weer Ritz en Annabel?’

            ‘Op papier’, zegt Fleur. ‘Althans Annabel, Ritz niet’.

            Layla knikt en pakt een croissant. ‘Fleur, waarom zijn de families niet gedegradeerd?’ Ze ziet Fleur ongemakkelijk worden.

            ‘Vanwege jou’.

            ‘He?’ Die had ze niet zien aankomen.

            ‘Pa en ik willen je betrekken bij Vlorensteijn, met alle privileges die daarbij horen. Maar daarvoor moet je families hebben, die voor je garant staan. Haghenaer en Van Melligen zijn daar nu voor toegewezen samen met Vlorensteijn’.

            Layla weet even niets uit te brengen. Dit had ze werkelijk niet verwacht. ‘Bedoel je’. Ze sluit haar ogen. ‘Fleur, die twee… wat ze hebben gedaan…’

            ‘Ze maken het goed als ze jou steunen. Je bent belangrijk voor me, Lay. Op deze manier kunnen we samen blijven werken en kan je zelfs toetreden tot het imperium van Vlorensteijn’.

            ‘Dit wilde ik niet’. Layla kan haar tranen niet bedwingen. ‘Hij. En vies. En zij’. Ze legt haar gezicht in haar handen.

            Fleur komt naast haar zitten. ‘He’.

            ‘Alles was voor jou. Om jou te beschermen en die idioot! Ik wil hem slaan! En haar! Haar!’

            ‘Ik weet het. Ik ook. Ik heb haar laptop kapot gegooid’.

            ‘He?’ Layla kijkt op.

            ‘Ja. Jee. Ik moest iets. Wat ik zag…’

            Layla schiet in de lach. De laptop van Annabel zit vol met allemaal planningen, schema’s en verslagen. Dat mens maakt voor alles een ingewikkelde planning. Het moet een ramp voor haar zijn dat juist haar laptop vernietigd is.

            ‘Ze krijgt wel een nieuwe’, mompelt Fleur. ‘Mijn vertrouwen is niet te koop’.

            ‘Nee’. Layla legt haar hoofd op Fleurs schouder.

            ‘Ik vond ook foto’s van ma en Ro samen. Het is erger dan ik dacht’.

            Layla voelt Fleurs hoofd op die van haar.

            ‘Alles is beter met jou. Blijf bij Vlorensteijn, Lay. Alsjeblieft, zo komt er iets goeds uit deze achterlijke smerige situatie’.

            Layla kijkt op. ‘Maak je geen zorgen. Ik blijf. Ik moet wel een poos naar Parijs na mijn afstuderen, maar ik kom terug’.

            ‘Parijs?’ Vraagt Fleur verward.

            ‘Niet wonen, maar ik heb kapitaal nodig. Voor Vlorensteijn en Marquez. Met mijn modellenwerk daar kan ik dat opbouwen. Geef me een paar jaar als model en dan ben ik voor Vlorensteijn’.

            Fleur omhelst Layla. ‘Als ik het kon, gaf ik je eeuwig Parijs. Je was fantastisch daar’.

            ‘Jij ook. Maar we brengen Parijs naar Nederland. Naar Vlorensteijn. Oke?’

            ‘Dunya’.

            ‘Desie, Fleur. Altijd Desie’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s