Layla ~ 22 ~ Layla’s opdracht

Layla vertelt ze het als eerste. Natuurlijk doet ze dat. Alleen merkt Fleur meteen dat Layla er meer van weet. ‘Er is ook niets geheim voor jou, he’, zegt Fleur enigszins mopperend.

            Hier kan Layla om giechelen. Ze is eindelijk weer ontspannen nu de tentamens achter de rug zijn. Fleur en zij moeten alleen nog hun eindscriptie maken, maar dat gaat ze tot nu toe goed af. ‘Hij zei niets Fleur, ik merkte het aan hem’.

            ‘Dat is nog het ergste!’ 

            ‘Alleen Fleur, wanneer willen jullie dan gaan trouwen?’ Vraagt Layla nu ernstig.

            Fleur zwaait met haar hand. ‘Voorlopig niet. Eerst afstuderen en dan Vlorensteijn. Ik wil Ritz nog ruimte geven’.

            ‘Ruimte waarvoor?’

            ‘Vlorensteijn’, zegt Fleur somber. ‘We zullen eerst een poosje verloofd zijn en dan gaat hij werken voor Vlorensteijn. Als hij wil kan hij weg, mocht hij het een afschuwelijke werkgever vinden. En nog iets, ik moet De La Reve vertegenwoordigen in de toekomst’.

            Layla’s mond valt open.

            ‘Ja juist. Dus dat krijgt die jongen ook nog op zijn bord. Dit wordt niets’. Fleur graait in de chipszak en stopt haar mond vol. Een tik die ze heeft als de familiezaken haar te veel worden.

            ‘Dat kunnen jullie mooi maken, Fleur. De La Reve is Frans, dat biedt mogelijkheden’.

            ‘Minnaressen bedoel je’. Er vliegen stukjes chips uit Fleurs mond.

            ‘Ik heb een opdracht gekregen’. Layla besluit Fleur af te leiden. ‘Ehm. Ik kan er weinig over zeggen, maar de opdracht kan een jaar of twee duren’.

            ‘Opdracht?’ Eindelijk slikt Fleur haar chips door. ‘Wat voor opdracht?’

            ‘Tolk. Vertalen. Doceren. Zoiets. Ik moet ervoor naar het buitenland’.

            ‘Buitenland…’

            ‘Ja dus ik hoop eigenlijk dat je de komende twee jaar niet gaat trouwen’.

            ‘He? Gaan we elkaar niet zien?’

            ‘Weinig’.

            Fleur schuift de zak chips opzij. ‘Is het Marquez?’

            ‘Zoiets. Ik kan er niets over zeggen, Fleur. Je moet me vertrouwen’.

            ‘Dat doe ik, Lay’. Fleur pakt haar hand. ‘Wow, dat moet een gave opdracht zijn’.

            Layla kan een lach niet verbergen. ‘Het heeft te maken met liefde’.

            ‘Dan hebben ze aan jou een goede’.

            ‘Maar laat het me weten, Fleur. Als die idioot weer idioot doet, dan ben ik zo terug’.          

            Fleur schiet in de lach. ‘Dat weet ik, je bent er altijd’.

            ‘Jij ook’.

            ‘Dunya’.

            ‘Desie’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s