Ivy ~ 3 ~ Joost

Zo nu en dan zag ik Ivy weleens. Als ze langskwam voor mijn dochter. Vaak bleef ze dan eten, maar ik hield me af. Deed alsof ze me niets meer deed. Aan de ene kant veranderde ze ook wel enigszins. Duidelijk een zoekende studente en ik vond haar minder interessant. Nog steeds mooi om naar te kijken, maar geen interessante partij in mijn leven. Hoe ze mij zag was me niet duidelijk. Ze kon lachen om mijn grappen, maar ze hing veel aan mijn vrouw. Wat ik begrijp. Die ontfermde zich altijd zorgzaam over haar. Na een aantal jaar zagen we haar minder. Ze ging samenwonen in een tijd dat onze kinderen druk waren met het studentenleven. Hun levens waren nooit zo verschillend geweest. Zelf stond ik er niet bij stil hoe dit voor haar was. Ik dacht niet aan haar. Vond dat niet nodig. Mijn vrouw hield contact met haar ouders en we ontmoetten elkaar een keer. Als het over haar ging, hield ik me maar zo stil mogelijk. Luisterde ik naar de verhalen, maar ik kon er weinig van maken. Ook niet toen haar relatie toch ëindigde. Behalve dat ze zich zo dapper mogelijk erdoorheen sloeg. Dat vond ik dat wel weer bewonderenswaardig. Hoe ze haar eigen leven zo zelfstandig op de rit zetten, ondanks alle emoties. 

Subscribe to get access

Read more of this content when you subscribe today.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s