June ~ How I deal with loving you 💜

June ~ How I deal with loving you 💜

Don’t blame me for you leaving, she screamed. It was our destiny and all I did was survive to support you in the best way I knew how. So this is how I deal. This is how I am yours. This is how I survive to love you. Even when I lose myself, I know I am not losing you. That’s all that matters. That’s how I love.

~ The voice of June

Advertenties

Ivy ~ Adventure of love 💕

Ivy ~ Adventure of love 💕

Ivy ~ Even though she noticed his interests, she kept her distance. Knowing he will never be hers. Knowing he would never love the broken soul she truly was. Even though she felt, he saw right through her. She rather chose the person who didn’t want to believe who she was. Who cherished her and adored her so much, he chose not to see her true self. He chose to love the one she could become, with all the love she had within her. He tried everything to make her grow, so the broken pieces will be smaller. In a way, her loving self will grow, that also she couldn’t deny that anymore. Until that day he was there. And him, he was just a small character who once in a while could join them on this adventure of love ~ 🙏🏽💗🙏🏽~ #love #fiction #truelove #loveadventure #adventure #story #storyaboutlove #instastory #storiesofinstagram #fictionofinstagram #writersofinsta #writer #writers #writersofinstagram

Layla ~ 21 ~ Maurits

Layla ~ 21 ~ Maurits

Layla is inderdaad vaker in Parijs. Haar modellenopdrachten nemen steeds meer toe. Fleur is ontzettend trots. Layla verdient dit en vanuit Nederland neemt Fleur met liefde Layla’s zaken waar. Ook Layla’s planning en opdrachten. Vanuit Nederland is ze Layla’s manager en contactpersoon. Wanneer Layla kan neemt ze zelf haar telefoontjes aan, maar ze is zo druk. Daarom heeft Fleur aangeboden om in haar afwezigheid die aan te nemen. Het geldt niet alleen voor het modellenwerk, maar ook Layla’s vertaalwerk. Dat gaat ook als een speer. 

            Fleur zit op het balkon als Maurits haar op komt zoeken. Hij lag nog te slapen, na een nacht feesten met hun vereniging. Zijn hand voelt ze in haar haren en nek. Een kus volgt. Ja voor haar is hij toch weer Maurits. Ze lijkt meer op haar vader dan ze dacht. De trouw en toewijding. Maar ze weet ook meer over deze jongen. Ze pakt zijn hand en hij komt naast haar zitten.

            ‘Was je vroeg wakker?’

            ‘Nee, uurtje geleden’.

            ‘Kom je weer mee?’ Hij knijpt in haar hand. Daarna ziet ze zijn bezorgde blik. ‘Het spijt me’. Hij blijft het zeggen. Wanneer hij blijkbaar haar verdriet ziet. Net zoals ze bij Layla altijd ziet. De angst. Het wantrouwen. 

            Fleur sluit haar ogen. ‘Weet je wat ik jaren geleden deed?’

            ‘Dit gaat over Layla?’

            Fleur knikt. ‘Ik…trapte haar…in de buik. Ze was zwanger’. Ze opent haar ogen en ze ziet Maurits’ ernstige ogen. ‘Ik wist het niet. Heel lang niet. Pas een paar jaar geleden hoorde ik het, tijdens een van haar dromen. Ze zei Fleur mijn kindje. Mijn kindje’.

            ‘Fleur…’

            ‘Ik heb een kindje vermoord’. Ze huilt. Maar ze weet niet waarom. 

            ‘Liefje’. Maurits zegt het zelfde. Ze wist het niet. ‘Je wist het niet’.

            ‘Ik had haar niet moeten trappen. Waarom deed ik dat? Ik ben niet goed’.

            ‘Waarom deed je dat dan? Ik vind het niets voor jou’. Nu wordt Maurits’ ernstig.

            Dat weet Fleur ook nog steeds niet. Het was een opeenstapeling van gebeurtenissen in haar leven op dat moment. Ze had Layla nodig, die was er niet. Dat maakte haar kwaad. Ze stond er niet bij stil dat Layla haar nog het meeste nodig had op dat moment. ‘We begrepen elkaar verkeerd. Dat liep allemaal uit de hand. Is dat bij ons ook? Begrepen we elkaar verkeerd, Ritz? Deed ik iets verkeerd?’

            Maurits schudt zijn hoofd. ‘Ik kan allerlei redenen bedenken, Fleur. Maar dat is geen excuus voor mijn gedrag. Ik deed het. Zonder een goede reden. Misschien…was je wel te druk. De studies, de verenigingen, de familie. Layla’.

            ‘Ja. Daar hebben we het over gehad. Hetzelfde geldt voor jou, Ritz. Is dat wat ik kan verwachten, Ritz? Dat je geen nee kan zeggen als er een Annabel in de buurt is, als we beiden druk zijn’.

            Maurits schudt zijn hoofd. ‘Dat wil ik niet’. Ineens legt hij een doosje voor haar neer. ‘Ik weet dat ik jou in mijn leven wil. Als mijn vrouw…’

            ‘Wat?’ Vol verbazing bekijkt ze de ring in het doosje. Alles gaat door haar hoofd. Layla. Met name Layla. Haghenaer. Van Melligen. Ze weet heel goed hoe haar leven met Maurits Haghenaer gaat zijn. Dat is het offer wat ze moet brengen voor haar vriendin en voor zichzelf. Voor haar is er ook geen ander. Ze weet ook dat ze met Maurits wilt zijn. Daarom zegt ze ja. Ze kan zich geen leven voorstellen zonder deze jongen.

The career cocktail

The career cocktail

Because of two young losses the last two weeks it was difficult for me to post anything regarding my work. It feels so selfish and unnecessary, but it’s my life. How I get through the days. So I will try again. But I will think of them. I am here, alive and I should keep going and growing. It starts with believing in what I do and love to do. It sounds like the perfect career-cocktail: love, believe, determination 💗🙏🏽~ and never forget the souls who inspired you ~ #believe #love #dermination #freelancer #freelance #businesswoman #business #womenempowerment #womentogether #poetry #inspiration #poem #poemsofinstagram #poetrycommunity #poetryisnotdead #quotes #inspirationalquotes

Not perfect, just better

Not perfect, just better

Today I was thinking about the unnatural feeling of balance. When we try to heal, we enter a stage that could be more healthy. However, the unfamiliarity can make this feeling uncomfortable. With the risk we can fall back in our previous unhealthy behaviors.

Since a couple of weeks I am trying to eat more healthy. Be more aware about my schedules and yoga exercises. I feel better in a way. For example, I do not have the stomach aches I had before. So it seems that my new food habits are better for my indigestion. Furthermore, it seems I am more balanced mentally. It’s not perfect, just better. I must admit that.

Unfortunately, the anxiety doesn’t go away, I can control it more. I am aware. At this moment, when I am writing this piece, I have a headache. A headache that’s there for like a month. I am used to it now. In the past, I quit doing the healthy stuff. With the idea, that it didn’t work anyhow. Now I want to continue what I am doing, because it can get me at a place that could be better for me. Whether it’s for work or personally, eating healthy and training focused, can contribute to a new and better lifestyle in the longer term.

Ladies like Layla and Jacky are also unfamiliar with positivity. Layla doesn’t know what to do now, when she has a great assignment ahead of her. She has the chance of a lifetime. Jacky has found the lover of her life. Both are afraid of the happiness in their lives. They accept it with all tears and pain, but they continue. They know this positivity can be a contribution for them for a lifetime.

So even though this good that is happening to you feels unnatural. It can be a good thing. It could be the reason to hold on to a better lifestyle, to take you to a better place. And if you can’t see that better place, just see where you are now. The good thing that is in front of you. It could be the reason to keep going, so this good thing can turn into something wonderful.